Vrste HDTV ekrana

Na tržištu postoje dvije vrste ekrana koje su u stanju reproducirati sadržaje HD rezolucija, to su plazma, LCD i projekcijski ekrani.

Plazma ekrani se sastoje od mnogo sitnih ćelija koje se nalaze između dva stakla. Svaka ćelija sadrži mješavinu plinova koji se inducirani elektricitetom pretvaraju u plazmu koja potiče fosfor na odašiljanje svijetla. Radi tehnoloških ograničenja, maksimalna veličina plazma ekrana je 381 cm u dijagonali. Debljina ekrana je nešto manja od 10 cm, a po potrošnji struje je jednak CRT ekranima. Zahvaljujući fosfornom premazu, plazme imaju najživlju reprodukciju boja i najbolji prikaz crne.




LCD ekrani koji se koriste kao televizori su LCD TFT, novija generacija LCD-a. Tehnologija LCD-a se bazira na polariziranom svijetlu, između dvije polarizirane ploče nalazi se tekući kristal podijeljen na piksele. Površina elektroda u dodiru s tekućim kristalom poravnava molekule kristala u određenom smjeru što dozvoljava prolazak određene količine svijetla kroz piksel određujući mu svjetlinu. LCD ekrani su znatno lakši od plazma ekrana, a pošto troše manje struje mogu se koristiti u specifičnim uvjetima kada je potreban uređaj niske potrošnje energije.




Projekcijski ekrani koriste projektor koji stvara sliku iz video signala i povećava je na veličinu projekcijske površine. Postoji više vrsta projekcijskih ekrana, slika se može projicirati sa prednje ili stražnje strane ekrana, a projektor može biti baziran na CRT, LCD ili DLP tehnologiji. Kod ekrana sa stražnjom projekcijom, projektor se nalazi unutar ekrana i projicira sliku na ekran sa stražnje strane. Ekrani sa prednjom projekcijom su ustvari projektori, ne nalaze se unutar kutije. Projekcijski ekrani najnovije generacije imaju DLP projektor, koji se sastoji od matrice mikroskopskih zrcala koji rotacijom određuju svjetlinu piksela. Boja se dobiva tako što se zrcala osvjetljuju LED diodama u boji ili uz pomoć rotirajućeg kola boja.